Część 1
Pandemia dała się we znaki nam i naszym dzieciom.
Rodzicu każdego dnia stoisz przed wyzwaniami, które wiążą się z rolą jaką pełnisz w życiu swojego dziecka.
Poniższe strategie dodadzą twojemu dziecku sił, a Tobie pewności w radzeniu sobie z sytuacjami trudnymi wychowawczo. Poszerz swoje kompetencje w zakresie radzenia sobie w sytuacjach trudnych i pomóż swojemu dziecku zaakceptować strach, lęk, złość i samotność.
Samotność
Lockdown spowodował wśród dzieci wiele skrajnych emocji. Od pełni szczęścia, wzmożonej aktywności w mediach społecznościowych i możliwości samorealizacji, po stany depresyjne i uczucie osamotnienia.
Oto wskazówki dla rodziców w sytuacji osamotnienia dziecka:
Poszukaj źródła
-
- samotność dziecka może świadczyć o takich problemach jak: brak akceptacji ze strony kolegów, trudności w nauce, problemy w domu rodzinnym, itp.
Znajdź spokój i odwagę
-
- nie obawiaj się! Poczucie osamotnienia może pojawić się na każdym etapie rozwoju dziecka. Zmieniać się będzie przyczyna samotności. Otocz dziecko opieką, niech poczuje Twoją obecność i troskę.
Wybadaj, rozmawiaj, wesprzyj!
-
- kiedy widzisz, że dziecko czuje się samotne. Nie lekceważ tego stanu. Bez presji i z uważnością porozmawiaj ze swoim dzieckiem.
Jesteś nauczycielem
-
- jako rodzic jesteś dla dziecka pierwszym nauczycielem w zakresie nabywania umiejętności społecznych. Zmierz się ze swoimi obawami, nastrojem i emocjami. Pamiętaj, że przykład płynie z góry.
Działanie
-
- zaangażuj dziecko w aktywności, które pozwolą mu poznać nowych kolegów (np. sport, hobby, kółka zainteresowań) nawet w formie on-line. Pomóż dziecku rozwijać zainteresowania i nie ograniczaj go, gdy prezentuje inny punkt widzenia. Krytyka wszelkich aktywności dziecka może powodować większe jego wycofanie.
Strach
Czas pandemii może wywoływać uczucie strachu. Strach przed nieznanym, strach przed samotnością, strach przed chorobą…
Czego Ty się boisz? Czego boi się Twoje dziecko? Jak możesz pomóc swojemu dziecku?
„Nie bój się”, „Nie bądź tchórzem”
-
- nie mów do dziecka w ten sposób, nie pomagasz mu wtedy mierzyć się ze strachem. W taki sposób wywołasz u niego wstyd i przekonanie, że strach jest czymś złym,
-
- pamiętajmy, że strach i wszystkie inne emocje dziecka są bardzo ważne i nie możemy się z nich śmiać,
-
- lekceważenie strachu, czyli zdanie w stylu „Nie ma się czego bać” może wywołać u dziecka niechęć do rozmów o emocjach,
-
- traktowanie strachu jako słabości może obniżyć poczucie własnej wartości naszych dzieci.
„Zjedzmy lody, to zrobi ci się lepiej”
-
- takie reagowanie na strach może prowadzić do nieracjonalnych nawyków radzenia sobie ze strachem,
-
- uogólnianie strachu, np.: „ty zawsze się boisz”, może prowadzić do tego, że dziecko będzie przekonane, że strach nigdy nie przeminie, to pewnego rodzaju etykieta, zgodnie z którą dziecko może zacząć się zachowywać.
Rodzicu masz siłę, by być poduszką do przytulania w chwilach przyjemności? Zdobądź więc siłę, aby być poduszką w momentach trudnych.
Potrafisz doradzić, gdy dziecko jest szczęśliwe?
Naucz się działać, gdy dziecko czuje się źle.
Uśmiechasz się, gdy krzyczy z radości?
Spraw, by się uśmiechało, gdy chce krzyczeć ze złości?
Informacje dla rodziców przygotowano na podstawie materiałów opracowanych w kampanii profilaktycznej 2021 „Zachowaj Trzeźwy Umysł”.
Tekst: Małgorzata Stempka
